Excursión ao Monte Pindo

O domingo, quen nos levou por alí foi o Gino, sempre facendo amigos ...

Unha aventura. A tarde foi máis relaxada, instructiva e didáctica. Noraboa aos de Lira polo proxecto que están levando adiante, e as grazas a nosa guía.

Bó, ai tedes o resumo (moito resumido) gráfico da experiencia que - compre dicilo - entusiasmou a todo o mundo a pesares das costas e, sobor de todo, da baixada. Isto tiña trampa. O conto era o seguinte: viaxe ao Pindo, unha subida suave de 20 minutos e outra un pouco máis empinada de 45. Carallo cos 65!!! A verdade que a viaxe foi inolvidabel, pero.... oie Domingo, as túas medidas dos tempos están moi desfasadas, compre recoñecer que non se fixo tan dura a subida - ainda que duróu 3 horas - xa que o entorno era para disfroitar. Non é casual que se lle chame olimpo celta.

Máis o pior estaba por chegar... Baixamos por algo que alguén chamóu "camiño de cabras". E aquilo nin era camiño, nin as cabras terían tan pouco sentido para usalo, mi madriña, que pensamos que nos virian a recoller en helipcótero.

Xácome